Max Loderbauer and Tobias Freund gained musical experience over years, resulting in several projects and genre-hopping collaborations. They worked as a duo and solo with artists such as Moritz Von Oswald, Ricardo Villalobos, Uwe Schmidt (Atom Tm), releasing on labels such as Ghent’s own R&S (as Sun Electric), Säkhö Recordings, Ostgut Ton, Cadenza and their own label Non Standard Productions. Experimenting & improvising with analogue & vintage equipment, NSI.’s musical knowledge blends both past and future.

 www.cadenzarecords.com/artists.php

www.residentadvisor.net/podcast-episode.aspx?id=162 (interview)

Far from a facile, standard dj-tool, one in a couple of hundreds, Berlin-based producer Bruno Pronsato’s second full length album ‘Why Can’t We Be Like Us‘ (Hello Repeat, 2008) grabbed me by the ears, and didn’t let go ever since that dusky drive in the car a while ago…

As Half Hawaii, with studiopartner Pantytec, and as a solo artist Pronsato absolutely defies categorization. Of course, there are certain elements in his work which see resemblance with fellow dance-producers such as Ricardo Villalobos, Luciano or DandyJack, not unexpectedly or surprisingly all having released on the Perlon label, which focuses in general on percussive elements , and non-standard use of samples & used source material quite often…, but with Pronsato it isn’t all about the ‘dance’. Clocking off at a impressive 38 minutes, Pronsato’s latest work “The Make Up, The Break Up“, released on his newborn label TheSongSays is easily to be named exceptional, never sinking in, constantly evolving. Call it progtechno if you like. Here’s what the good folks at ResidentAdvisor have to say about it in a well-deserved 5-star review.

More Pronsato, live at The Bunker, NYC, 24th of June 2009 : listen & download

Friday March 5th, Saturday March 6th, Sunday March 7th : Resonance Ghent 2010. More info, later.

Walking down the street, whistling, you might find yourself in case of violation… The American Society of Composers, Authors and Publishers (ASCAP in short, a performance rights body that licenses copyrighted works for non-dramatic public performances) believes it’s not entirely OK for little campers to sing “Happy Birthday” and/or “Row, Row, Row” around the campfire for free… Now add personal use of mobile communication means to that..

Frankly, a clear reminder of certain recent actions of ASCAP’s Belgian counterpart SABAM, who’ve led the media headlines recently with an outlandish claim towards private daycare centres, eventually resulting in more of the same. Rules and regulations, in all of its absurdity.

Luckily, less of the same landing on my lap recently, via a professionally torn-out newspaper article, courtesy of the steady hands of one of my Resonance collegues (thx Jan). Joining cities as Bologna, Sevilla and Glasgow on a select list, Ghent has been recognised by UNESCO as ‘City Of Music‘. Here’s what was officially published on the 11th of June: “The city of Ghent was foremost acknowledged for its reputation as a well-established centre for music with a rich tradition and inclusive approach to culture. The city possesses a complete infrastructure of creative and performing activities, with an impressive number of concert halls, education facilities and research centres. There is a solid support given to a variety of music genres, through a wide range of festivals and organisations. In addition, training and research activities are considered of core importance to the city with diverse education possibilities for local young artists, enabling them to develop their interest and career in the music field…”

Taking in the last sentence, i had to think of a set of tracks that have been sent my way shortly. Simon Halsberghe, going through blog- & Soundcloud-life as Simon Hold (one half of dj duo Pitch & Hold, one of my biggest surprises at last year’s Ten Days Off festival, playing a unmistakable, undeniable brilliant track such as this when least expected…) has been making a widening variety of electronic music in the past few years, ending up recently in 3 compositions that fairly impressed me, and would not feel out of place in a dark, cavernous environment, say 8 A.M. in the morning… Listen for yourself here.

“Keep it going, guys…”

One doesn’t necessarily need any more encouragement, especially coming from this grand man, to snap out of immensly busy workingweeks - yeah, the concept paying my rent, bills and plenty more useful & enjoyable things, luckily - and kick in the door that was unopened for far too long, once more brought to my already-existing attention by the gentle folks of OneDotOnly, at the usual sundaynoon full-halt-coffee-and-bubbles stop, that something, even the slightest thing, had to be done…  To make a long story short : hello! and glad to be back.. No, seriously.

That was the past & present, here’s a narrow view for the future. Next wednesday - that’s in two days time, yes.. - sees the first ‘official’ (*cough*), brand new Resonance 2010 meeting. Can’t say much for now, since, well… there’s not much to say really… Names in our heads, ideas rolling out of our broadshaped minds and noted, talked and discussed about. You’ll hear about it here first.

Set-up last month at the Brussels-based Time To Express studio by couleur-très-locale Peter Van Hoesen & Yves De Mey, TimeCast (notice the gentle voice at start.. Susanne..?) sees a variety of artists and friends related to T2x being invited to contribute a special DJ set, focusing on a particular aspect of electronic music.

Last month Yves De Mey (Eavesdropper / Sendai) took opening honours and brought a wide-range, wonderful selection of 17 tracks “straight from the daily life..”, while in this month of May producer, writer, blogger & what-not Philip Sherburne delivers a 95-minutes long mix “teasing out lines that I heard crisscrossing through different tracks—certain rhythms, tones and moods that seemed to be passed from one record to the next… playing music that wouldn’t normally find a home in a club context…“. Upcoming you’ll find talents such as Sensu, Adriaan Vankeerbergen (Nyckelpiga), Peter Van Hoesen and Franco Cangelli amongst many others doing exactly what they do best : variety & quality leading to a sense of intrigue and general aural pleasure.

Solid.

For now, goodnight. Soon, more.

Winter has (officially) passed, spring has come, and all things come to a good end. Or beginning. Depends what one’s view on things is. First of all, an enormous ‘thank you’ to all people involved in the succesfull ResonanceGhent 2009 festival, including all artists, collegues, supporters & volunteers. You know who you are, our gratitude is eternal..

An overview of imaginary & video-footage ::

SpinEarth.TV  - video report by Justin Toland

ResidentAdvisor - day 1

ResidentAdvisor - day 2 (set 1) / day 2 (set 2)

Flickr.com - courtesy of H-N-S

Youtube.com - “Resonance at Limonada” by Francois Van Liefferinghe

Youtube.com - Mokira live (in 5 parts)

Youtube.com - Deepchord presents Echospace live

NightCode.be - Review by Dave Volkaerts

If there’s any visual material you’re willing to send us, please don’t refrain and contact us via info(at)resonanceghent.be

So, what’s next. Not much to tell at the moment, besides some ideas we’re developing as i type. Our goal is to offer some minor-scale - whether in coöp with other like-minded promotors/organisations or not - events during the year until the clock strikes twelve again, and a larger, multiple-day festival is presented once again over the course of the new year.

Also note the two-weekly residency at Bar Limonada where dj’s such as Special K (we hope to upload his intriguing opening dj-set of Day 2 sometime soon with his permission)  & 0106 play out the best in contemporary electronic music..

More news soon.

Pictures from Day 2 (Efdemin, Stott, Move D & Brunn) uploaded to our Flickr-account, thanks to Peter Hermans.Enjoy!

Resonancefestival – Gent – 1/3 – Dag 3

‘Say Hello And Wave Goodbye’, mensen met een fascinatie voor de wansmaak weten dat het een überstinker is van de hand van Soft Cell. Anderen leven gelukkig in het ongewisse en waren present op dag drie van Resonance. Het festival ruilde zijn vaste stek in de Vooruit in voor de Limonade, zonder twijfel één van Gentse meest charmante cafés/clubs. Honderd twintig zielen waren present op de laatste festivalavond wat het plakkaat ‘Sold Out’ opleverde. Terecht, want op de affiche stonden twee topnamen geprogrammeerd. Andreas Tilliander opende de avond onder zijn alter ego Mokira. Volgende maand komt op het Typelabel zijn nieuwe plaat ‘Persona’ uit. Saillant detail, de plaat viel twee weken geleden al bij ons in de bus, Tilliander had vrijdag pas een exemplaar weten te bemachtigen, nadat hij had opgemerkt dat zijn plaat al als fileshare op het web te vinden was. Tilliander leverde een klassieke set af, openen met een diepe soundscape, subtiel dubby beats introduceren en op het eind aansluiting zoeken met de dansvloer, maar toch gevoelig afstand houden. Het eerste gedeelte klonk als goede Tim Hecker, de afsluiter rook naar singelversie van de ambienthouseklassieker ‘Towers Of Dub’ van The Orb, geen slechte referentie overigens. Tilliander heeft klasse en overtuigde moeiteloos. Enig minpunt was de middelmatige klank, in vergelijking met de degelijke luidsprekers in de Vooruit leek het soundsystem in de Limonade wel erg mager. En toen kwam, zag en overwin Deep Chord. Het duo uit Detroit/Chigaco leverde twee jaar terug met ‘The Coldest Season’ een unieke plaat af en was mee verantwoordelijke voor de heropleving van de dubtechno, het genre dat in de vroege jaren 1990 een hoge vlucht nam met baanbrekend plaatwerk op Basic Channel en Chain Reaction. Het optreden van het duo was een one-off show (ingevlogen op zondag en maandag al weer teruggevlogen) en hun eerste optreden op Belgische bodem. Slechts één uur voor het optreden werd het voor het duo duidelijk dat ze gevraagd werden om een ambientset te spelen, de wankele communicatie met hun management was de oorzaak van dit euvel. Wie Deep Chord op de laatste editie van het Spaanse Sonarfestival aan het werk zag, weet dat de groep live een dubbeltje op zijn kant is. In Barcelona leverde men een snoeiharde, inspiratieloze technoset af. In Gent kregen we de groep te horen zoals we ze kennen van ‘The Coldest Season’ maar dan net een versnelling hoger. Wat mij persoonlijk zo intrigeert aan minimale dub is de kracht van de herhaling, altijd het zelfde monotone ritme - tien minuten ver, en de hartslag van alle aanwezigen liep synchroon met de beats - dat door subtiele, kleine wijzigingen muteert en onverwachte terreinen verkent.  Rod Modell en Steve Hitchell werkten zich uit de naad en wisten het tempo strak en open te houden. Afwezigen hebben vaak ongelijk, Deep Chord bracht één van de beste concerten van de laatste tien jaar. Een excellente afsluiter van het festival. Aftellen tot de editie 2010. Vingers kruisen … Peter Deschamps - Gonzo Circus Magazine - www.gonzocircus.com

Resonancefestival – Gent – 28/2 – Dag 2

Is het een goed idee om iemand met een jarenlange sluimerende cronische vermoeidheid de nacht in te jagen. Het antwoord is nee en het werd op het Resonancefestival helaas opnieuw bewezen. We haakten voortijdig af, ondanks ons voornemen om Peter Van Hoesen aan het werk te zien. De bezieler van het Fotonlabel maakt een heuse opmars, maar stond als uitsmijter van dienst op affiche. We waren er als de kippen bij - erg vroeg zo bleek - om de avond te openen. Reden van ons vroege bezoek was een interviewafspraak met Mark Stewart (niet de cultheld die u kent van Mark Stewart & The Maffia, maar een cultheld in wording die om alle onduidelijkheid te vermijden vaak ‘de andere Mark Stewart’ wordt genoemd). Ons vroege verschijning gaf ons wel de kans om het grootste gedeelte van residentdeejay Special K mee te pikken. Zijn eerste grote deejayset zo bleek later. Special K loste de hoge verwachtingen moeiteloos in en leverde een vloeiende mix af die bol stond van avontuurlijke minimaal, house en dubtechno – en eventjes zelf een verloren gelopen trompet, heerlijke moment vonden we dat – en net dat tikkeltje meer had. Special K is een naam om te onthouden, nieuw en aanstormend talent, het handelsmerk van het Resonancefestival. Move D en Benjamin Brunn zijn ondanks hun jonge leeftijd veteranen van de minimal techno. In Gent brachten ze een liveoptreden waarin ze hun typische sound – kristalheldere beats verpakt in een loepzuivere en avontuurlijke verhaal – op de spits dreven. Zo stoïcijns als zo op het podium stonden, zo intens was hun concert. Tussen twee bedrijven in konden we Mark Stewart (Claro Intelecto) en zijn compagnon de route Andy Stott spreken. Over het kanaal behoren de heren, samen met labelgenoten Pendle Coven, tot de lichting nieuwe helden. Beiden resideren ze op het uitmuntende label Modern Love (waar ook Deep Chord hun debuutplaat en instantklassier  ‘The Coldest Season’ op uitbracht). Hun optreden in Hun Hun     sdfsdf  Gent was uniek in vele opzichten, het eerste optreden van Claro Intelecto op Belgische bodem (het tweede voor Andy Stott die eerder al in het Leuvense Stuk concerteerde) en vooral een zeldzaam duoconcert. 2:30 u leek ons echter hopeloos laat. We vonden de uitgang en stoven richting huiswaarts. Waren nog gepland: een deejayset van Efdemin, ondanks als headliner aangekondigd voor ons persoonlijk de minst interessante naam van de affiche. Vergiste de man zich niet van stad? Eén van zijn bekendste nummers heet immers ‘Bruxelles’ (op Dail). Zoals eerder gezegd was het Peter Van Hoesen die als laatste het podium op mocht (‘het harde werk om mee af te sluiten’, zoals hij zelf zegde). Van Hoesen maakte naam met het Fotonlabel, een reeks ijzersterke installaties, maar keert met een resem platen onder zijn eigen naam terug naar zijn roots. In Engeland en Duitsland is onze landgenoot hot. De Britse internetwinkel en referentiegids heeft zijn platen steevast een hoge waardering mee. Het is met spijt in het hart dat we dit gemist hebben. Edoch, is dit aardse leven niet steevast een verhaal van gemiste kansen. Op naar dag drie, we beloven wakker te blijven. Nu u nog. Peter Deschamps, Gonzo Circus, www.gonzocircus.com

Resonancefestival – Gent – 27/02/09 – Dag 1

Waren het vroege lentekriebels of misschien vooral de uitmuntende affiche die heel wat volk naar de Gentse Vooruit lokte, feit is dat de eerste avond van het Resonancefestival ongeveer driehonderd muziekliefhebbers op de been bracht. Een opsteker voor de organisatie die met deze tweede editie opnieuw toont de vinger aan de pols te houden. Meer nog dan eender welk ander elektronisch festival slaagt men erin om een mooi evenwicht te vinden tussen opkomend en beloftevol talent en gevestigde waarden. Opener van deze eerste avond was Rutger Zuydervelt ofte Machinefabriek. Toegegeven, een twijfelgeval als het gaat over beloftevol of opkomend. De Nederlander slaagde er op enkele jaren in om en trouwe schare fans te verzamelen en houdt er een verschroeiend releasetempo op na. Recent verscheen de 7inch single ‘Mooie Woorden’, opnieuw een onwaarschijnlijk mooi hebbeding dat zowel auditief als visueel erg aantrekkelijk is. We moeten bekennen dat we slechts flarden van de man zijn optreden, de eerste tien minuten en de laatste vijf minuten van wat een bezwerende finale heet, hebben we meegepikt. De reden was dat onze interviewafspraak met Carsten Nicolai werd eerst verplaatst en liep vervolgens aardig uit. Maar de flarden die we konden opvangen, de traag opgebouwde soundscapes en een bijzonder heftige afsluiter bewezen – opnieuw – de man zijn uitzonderlijk talent. Ook visueel is Machinefabriek erg innemend. Waar de meeste elektronische artiesten zich verschuilen achter een labtop zat Zuydervelt met analoge apparatuur te jongleren. Zuydervelt is een rasartiest, een wetenswaardigheid die hij vrijdag opnieuw met verve onderstreepte. Uit zijn hele oeuvre vinden wij ‘Dauw’ (op het Duitse Dekorder) zijn beste plaat tot op heden. Dat hij dit vrijdagavond zelf bevestigde vinden we op een vreemde manier een hele geruststelling. De tijd dat Yves De Mey debuteerde met subtiele drum ’n bass lijkt lichtjaren achter ons te liggen. De Mey, geboren in Mechelen maar al jaren lang een inwoner van Brussel, legde een kronkelig parcours af. De melomane muziekliefhebber zocht en vond aansluiting met de wereld van de klassieke muziek (een uitmuntende samenwerking met cellospeler Alex Waterman) en soundscapes (zijn project met Audiostore mag tot het beste Belgische elektronische werk worden gerekend). Op Resonance bracht De Mey de première van ‘Lichtung’, de plaat die hij onder eigen naam binnenkort uitbrengt op Line, het sublabel van 12K. 12K is het label van De New-Yorker Taylor Deupree. De man bouwde een reputatie op als soundscape-artiest en wist zijn label in korte tijd een al even gedegen reputatie mee te geven. Dat De Mey op Line debuteert is vooral een bevestiging en belangrijke waardering. Al moeten we eerlijkheidshalve toegeven dat het concert zelf wat dunnetjes uitviel. De Mey leverde een paar fraaie stukken af, maar slaagde er niet in om zijn sessie tot een coherent geheel te kneden. Vaak was het zoeken naar een schaars hoogtepunt en waren zijn bedoelingen niet altijd even duidelijk. De Mey mist duidelijk nog wat concertervaring en verkeert nog te veel in een zoekende fase. Wat niet belet dat we reikhalzend uitkijken naar de release van ‘Lichtung’. Afsluiter en headliner van de avond was Carsten Nicolai. De peetvader de minimale, mathematische uitgepuurde posttechno viert dit jaar het tienjarig bestaan van zijn Raster-Notonlabel en heeft een goede band met Gent. Enkele jaren terug stonden een paar van zijn installaties in het Smak. Net voor zijn optreden hadden we een lang gesprek met de man. We noteerden quotes als ‘ik houd van Britney Spears of althans van de mensen die haar muziek maken’ en ‘de eerste plaat van Destiny’s Child is een klassieker’ en het schaamrood stond hem op de wangen toen hij het openingsnummer uit ‘Carmen’ van Bizet niet herkende. De man bracht recent ‘Xerrox Vol.2’ uit maar liet de plaat links liggen en bracht een strakke en korte set. Knallende beats en flarden noise waren de receptuur van de avond. Nicolai loste de hoge verwachtingen moeiteloos in en bracht een energieopstoot. Het is uitkijken naar dag van Resonance. Slagen Peter Van Hoesen, Andy Stott en Claro Intelecto in hun opdracht. Morgen meer, op deze blog. Peter Deschamps – Gonzo Circus Magazine. www.gonzocircus.com

05:00 am : woke up

07:09 am : arrival at Brussels National airport

09:00 am : arrival of Rod Modell, big friendly talk-happy 6′5″ giant in the company of lovely Jenny

01:00 pm : arrival at Vooruit, set-up & welcoming the live-coders

04:00 pm : soundcheck Alva Noto & more

08:00 pm : doors open..

Three-day line-up

Hope to see you

All the best,

RG

Dear all,

Presale for the Deepchord presents Echospace show, Sunday March 1st 2009 at Bar Limonada, is going fast. If planned, we advice to get your tickets quickly at the presale addresses. A final batch of 50 Sunday evening tickets has been released for the Fnac stores, you can also still buy them from the Democrazy website.

All the best,

ResonanceGhent

After last year’s edition taking place at Concerthall Bijloke, amongst other locations, where attention and focus was drawn towards the visually intriguing virtual synthesizer ReacTable (developed at the MTG Institute of Technology, Barcelona), the second edition of the ResonanceGhent Festival goes further on the paved path, combining and showcasing innovative electronic artists & collectives - both national as international, specializing in the auditive, as visual characteristics of electronic art.

At the research gallery Espace Ladda an open 3-day symposium is held, curated by Freesound founder Bram de Jong, bringing the most talented in the audio-visual area of ‘live coding‘. Also known as ‘on-the-fly programming’ or ‘interactive programming’, the name ‘live coding’ is given to the creative process of writing - and visualizing - software in real-time as part of the performance. Until recently a musician/composer rarely had the capability of altering software code in real-time, which is somewhat erased by the rise of coding programs such as ChucK and SuperCollider.

With roots in UK electronica and technologic culture the British duo Slub (Dave Griffiths & Alex McLean) build their own virtual environments in real-time through the self-developed Fluxus software. They’re joined by Gabor Papp, co-founder of the Hungarian live coding collective No Copy Paste, and renowned scientific examiner Graham Coleman (MTG Institute of Barcelona) . From The Netherlands Fokke de Jong and Jan-Kees Van Kampen, founders of the programming language PulseCode, will create live audio through complex coding via SuperCollider and other assorted ‘instruments’, as Finnish artist Antti Jadertpolm, otherwise known as FTHRproductions, creating digital eye-candy in real-time through the use of Photoshop.

Last-minute confirmation : based in London, UK, Pixelpusher “generates video out of a controlled chaos of photographic images, simple shapes, animations, sounds, and live video feeds. All software is homemade, all imagery are created live; things may go wrong in beautiful ways, and no performance is ever the same…”

Espace Ladda

- -

“Real DJs code live” - WIRED article on live coding

‘…this
festival has
grown out to
become one
of the most
interesting
events for
demanding
dance
freaks.’

Full Article